جامی › اشارت به حیات| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از صفاتش یکی حیات آمد / که امام همه صفات آمد
نه حیاتش به روح و نفس و تن است / بلکه او زنده هم به خویشتن است
او به خود زنده ایست پاینده / زندگان دگر به او زنده