هر که شد ز اهل قبله بر تو پدید / که به آورده نبی گروید
گر چه صد بدعت و خطا و خلل / بینی او را ز روی علم و عمل
مکن او را به سرزنش تکفیر / مشمارش ز اهل نار و سعیر
ور ببینی کسی ز اهل صلاح / که رود راه دین صباح و رواح
از مناهی شود بکل یک سوی / با اوامر نهد بکلی روی
کند از فرض ها و نافله ها / سوی عقبی روانه قافله ها
به یقین اهل جنتش مشمار / ایمن از روز آخرش مگذار
مگر آن کس که از رسول خدا / شد مبشر به جنت المأوی
گر چه ده کس بود به آن مشهور / اندر آن ده مدارشان محصور
زانکه جمعی ز آل پاک سرشت / هم بشارت رسیدشان به بهشت