جامی › اشارت به عذاب قبر و سؤال منکر و نکیر| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر که را زیر خاک شد منزل / دو فرشته به صورتی هایل
پیشش آیند ز ایزد متعال / امتحان را ازو کنند سؤال
که خدای تو و نبی تو کیست / زان همه دین که بود دین تو چیست
گر بگوید جوابشان به صواب / برهد از غم عذاب و عقاب
فسحت قبر او بیفزایند / روزنی در بهشت بگشایند
گردد او را عیان چه صبح و چه شام / که کجا دارد از بهشت مقام
ور نگوید جوابشان در خور / آهنین گرزی آیدش بر سر
ناله او به وقت گرز خوری / بشنود غیر آدمی و پری
آدمی و پری اگر شنوند / همه از خواب و خور نفور شوند
تنگی گورش آنچنان فشرد / که دو پهلوی او ز هم گذرد
بگشایند روزنی ز سقر / که در آن بنگرد به شام و سحر
جای خود را ببیند از دوزخ / آوخ از حالتی چنین آوخ