جامی › اشارت به درجات بهشت و خلود در آن و رؤیت حق سبحانه| ” میراث‌دار ادب پارسی “

درجات بهشت باشد هشت / که به قول ثقات ثابت گشت
گر کسی را به قدر علم و عمل / دهد آنجا خدا مقام و محل
جاودان در مقام خود باشد / هرگزش دل ز غصه نخراشد
نعمت او بود برون ز شمار / برتر از جمله نعمت دیدار
که ببیند خدای را به بصر / چون شب چارده مه انور
هست دیدار حق اجل نعم / و به انتهی الکلام و تم