بخش ۲۸ - در بیان آنکه آنچه گذشت مذمت ذکر سر و جهر نیست بلکه مذمت جماعتی است که آن را وسیله لذات جسمانی و شهوات نفسانی ساخته اند
آنچه کردم بیان درین گفتار / نیست بر ذکر سر و جهر انکار
غیر ذکر خدا چه سر و چه جهر / نیست دل را نصیب و جان را بهر
هست انکار من بر آنکه کسی / سازد آن را وسیله هوسی
خویش را ز اهل حق کند به دروغ / تا ستاند بهای تره و دوغ
زیر پای آورد کتاب خدای / تا نهد شیشه شراب به جای
عشر زرین بدزدد از مصحف / تا کند زیب چنگ و زیور دف
سازد از نیزه حسین درفش / تا به پای یزید دوزد کفش
خود نزیبد ز مردم دانا / جز برای خدای ذکر خدا
زیرک هوشمند نقد نفیس / کی پسندد طفیل جنس خسیس
هر که از بود خویش یافت خلاص / شد مشرف به خلعت اخلاص
چون ز اخلاص گشت دولتمند / ذکر او خواه پست و خواه بلند
وان که در مانده وجود خود است / صید دام شقاوت ابد است
سر او جهر او تمام ریاست / وز ریاگر برست عجب به جاست