بخش ۳۱ - در ترغیب مطالب بر مراقبه که عبارت است از نسیان رؤیة المخلوق بدوام النظر الی الخالق بنسیان رؤیة المخلوق یعنی رونده راه می باید که دائما ناظر جناب احدیت باشد و رقم نسیان و نیستی و فنا بر ناصیه جمیع مخلوقات کشد
سر مقصود را مراقبه کن / نقد اوقات را محاسبه کن
باش در هر نفس ز اهل شعور / که به غفلت گذشت یا به حضور
هر چه جز حق ز لوح دل بتراش / بگذر از خلق و جمله حق را باش
رخت همت به خطه جان کش / بر رخ غیر خط نسیان کش
در همه شغل باش واقف دل / تا نگردد ز شغل خود غافل
دل تو بیضه است ناسوتی / حامل شاهباز لاهوتی
گر ازو تربیت نگیری باز / آید آن شاهباز در پرواز
ور تو در تربیت کنی تقصیر / گردد از این و آن فساد پذیر
تربیت چیست آنکه بیگه و گاه / داریش از نظر به غیر نگاه
بگسلی خویش از هوا و هوس / روی او در خدای داری و بس