بخش ۱۵۸ - در بیان آنکه مدح اهل بیت رسول صلی الله علیه و علی آله و سلم در حقیقت مدح مادح است به محبت و مناسبت با ایشان
مادح اهل بیت در معنی / مدحت خویشتن کند یعنی
مؤمنم موقنم خدای شناس / وز خدایم بود امید و هراس
از کجی ها در اعتقادم پاک / نیست از طعن کج نهادم باک
دوستدار رسول و آل ویم / دشمن خصم بد خصال ویم
جوهر من ز کان ایشان است / رخت من از دکان ایشان است
همچو سلمان شدم ز اهل البیت / گشت روشن چراغ من زان زیت
انا مولی لهم و مولی القوم / کان منهم و لا أخاف اللوم
مست عشقند عاشقان دائم / لایخافون لومت اللائم
چون بود عشق صادقان درسم / کی ز کید منافقان ترسم
این نه رفض است محض ایمان است / رسم معروف اهل عرفان است
رفض اگر هست حب آل نبی / رفض فرض است بر ذکی و غبی
لوکان رفضا حب آل محمد / فلیشهد الثقلان انی رافضی
شافعی آن که سنت نبوی / ز اجتهاد قویم اوست قوی
به زبان فصیح و لفظ متین / گفت در طی شعر سحر آیین
گر بود رفض حب آل رسول / یا تولا به خاندان بتول
گو گوا باش آدمی و پری / که شدم من ز غیر رفض بری
کیش من رفض و دین من رفض است / رفع من رفض و مابقی خفض است