جامی › در مذمت آنان که صحابه کرام را رضی الله عنهم مذمت م| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بخش ۱۵۹ - در مذمت آنان که صحابه کرام را رضی الله عنهم مذمت می کنند و بیان آنکه مذمت جاهل در حقیقت محمدت است و محمدت او مذمت
هر که را رفض خلق شد خلق است / نه خلق بلکه ننگ ما خلق است
چه بتر زان که ابلهی ز عوام / لب گشاید به سب صحب کرام
چه بتر زان که جاهلی ز سفه / گوید اندر حق صحابه تبه
آن که باشد مدیحش از ذم کم / چون بود گر برآرد از ذم دم
وان که باشد دعای نفرین بوی / چون بود گر کند به نفرین روی
مدح جاهل به صورت ار مدح است / گر به معنی نظر کنی قدح است
ور چه قدحش بود به ظاهر قدح / لیک باشد ز روی معنی مدح
زانکه مدح از مناسبت خیزد / جنس در مدح جنس آویزد
نقص باشد ز مرد صاحبدل / که بود همطویله جاهل
قدح کردن ز جنی و انسی / هست برهان بعد و ناجنسی
دور بودن ز شیوه جهال / از سمات فضیلت است و کمال
. . . / . . .