انوری › شمارهٔ ۷۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

انوری را ز حرص خدمت تو / چون بر آتش بود قدم پیوست
نتواند که زحمتت ندهد / گاه و بی‌گه چه هوشیار و چه مست
هست اینک ندیم حلقهٔ در / ای جهان بر در تو بارش هست