بخش ۳۷ - اشارت به معنی آنچه رسول صلی الله و علیه و سلم فرموده است که الدنیا ملعونة و ملعون ما فیها الا ذکر الله سبحانه
هست قول نبی که دنیی دون / وانچه جز ذکر ایزد بیچون
داخل اوست جمله ملعونند / وز نظرگاه قرب بیرونند
هر که پیوند ساخت با ملعون / نیست او هم ز حکم لعن برون
لعن حق چیست گویمت مشروح / کنم ابواب فهم آن مفتوح
لعن، راندن بود ز ساحت قرب / محنت بعد بعد راحت قرب
هر که یکدم جدا ز مقصود است / او در آن دم لعین و مطرود است
چون به مقصود خویش رو آورد / رست از زخم تیغ لعنت و طرد
سایه لطف و رحمتش دریافت / آفتاب قبول بر وی تافت
قرب او چیست از حق آگاهی / بعد او زین طریقه گمراهی
امر و نهیی که هست در قرآن / هست ازین قرب و بعد داده نشان
امر باشد به قرب حق خواندن / نهی از اسباب بعد او راندن
دوزخ و آنچه هست در دوزخ / وان عذاب و نکال در برزخ
درکات مراتب بعداند / که یکایک مناسب بعداند
گشت ظاهر به یک طریق و نسق / صورت غفلت تو اندر حق
روضه خلد و بوستان نعیم / چشمه سلسبیل یا تسنیم
درجات بهشت و لطف قصور / عرفات قصور و جلوه حور
همه هستند پیش صاحب رای / صورت قرب و آگهی ز خدای
ای کزین آگهی شدی آگاه / غیر ازین آگهی مجوی و مخواه
هستی جان و تن همی فرسای / واندر آن آگهی همی افزای
تا نه از جان و تن فنا باشی / مرد آن آگهی کجا باشی
آگهی هست جاودان گنجی / گنج می بایدت بکش رنجی
در طلب ناکشیده محنت و رنج / ریش گاوی بود توقع گنج