بخش ۴ - مناجات اول متضمن اشارت به شواهد جود و دلایل وجود حق سبحانه ما اعلی شأنه و اجلی برهانه
ای صفت خاص تو واجب به ذات / بسته به تو سلسله ممکنات
گر نرسد قافله بر قافله / فیض تو در هم درد این سلسله
کون و مکان شاهد جود تواند / حجت اثبات وجود تواند
دایره چرخ مدار از تو یافت / مرحله خاک قرار از تو یافت
کیسه پر لعل و زر کان که هست / قدرت تو بر کمر کوه بست
در سخن را که گره کرده ای / در صدف سینه تو پرورده ای
عرصه گیتی که بود باغسان / تربیت لطف تواش باغبان
چشمه مهرست گل اصفرش / گوی فلک غنچه نیلوفرش
طاسچه نرگس او دور ماه / جلوه گه نسترنش صبحگاه
شاخ شکوفه است ثریا در او / سرخ شفق لاله حمرا در او
سوسن آزاد وی آزادگان / سبزه به زیر قدم افتادگان
سرو وی آن سایه ور سربلند / کآمده از دست تهی بهره مند
آنست بنفشه که ز چرخ درشت / جامه کبود آمده و کوژپشت
شاخ گلش قامت شوخان شنگ / غنچه او خون شده دلهای تنگ
بلبل آن طبع سخن پروران / در چمن نطق زبان آوران
این همه آثار که نادر نماست / بر صفت هستی قادر گواست
رو به تو آریم که قادر تویی / نظم کن سلک نوادر تویی
باغ نشان گر ندهد زیب باغ / باغ شود بر دل نظاره داغ
ور دهدش جلوه به هر زیوری / هر ورقی باشد ازان دفتری
ثبت در او قاعده هستیش / در هنر خویش سبک دستیش
رنگرز باغ تویی باغ ما / کارگه صنعت صباغ ما
همچو گلیم از تو شده سرخ روی / رنگرزی های تو را شرح گوی
تیغ زبان آخته چون سوسنیم / تیغ شناسایی تو می زنیم
بودی و این باغ دل افروز نی / باشی و میدان شب و روز نی
بحر بقایی تو و باقی سراب / منک المبداء و الیک المآب