بازآمد آنکه دولت و دین در پناه اوست / دور سپهر بندهٔ درگاه جاه اوست
مودودشه موئید دین پهلوان شرق / کامروز شرق و غرب جهان در پناه اوست
گردون غبار پایهٔ تخت بلند اوست / خورشید عکس گوهر پر کلاه اوست
سیر ستارگان فلک نیست در بروج / بر گوشهای کنگرهٔ بارگاه اوست
چشم مسافران ظفر نیست بر قدر / بر سمت ظل رایت و گرد سپاه اوست
ای بس همای بخت که پرواز می‌کند / در سایه‌ای که بر عقب نیکخواه اوست
هم سبز خنگ چرخ کمین بارگیر اوست / هم دستگاه بحر بهین دستگاه اوست
بر آستان چرخ به منت قدم نهد / گردی که مایه و مددش خاک راه اوست
انصاف اگر گواه دوام است لاجرم / انصاف او به دولت دایم گواه اوست
روزش چنین که هست همیشه به گاه باد / کین ایمنی نتیجهٔ روز به گاه اوست
منصور باد رایت نصرت‌فزای او / کین عافیت ز نصرت تشویش کاه اوست