انوری › در مدح بهاء الدین علی| ” میراث‌دار ادب پارسی “
بهاء الدین علی کز چرخ جودش / دمی دریا و کان را خوشدلی نیست
دلش با بحر اخضر توامانست / ولیکن او بدین بی‌ساحلی نیست
به نادر معدهٔ آزی بیابی / که از انعام عامش ممتلی نیست
برو در سایهٔ اقبال او رو / کز آن به کیمیای مقبلی نیست
حسودش گفت کز امثال این مرد / جهان آخر بدین بی‌حاصلی نیست
کرم گفتا بلی لیک از هزاران / یکی همچون بهاء الدین علی نیست
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
