ای به لطف انجمن جان آرای / تیغ مهرت چمن دل پیرای
دست جودت ز ازل نخل نشان / تا ابد بر سر ما نخل فشان
گر چه از خار ستم بینانیم / زیر نخل تو رطب چینانیم
در رطب ریزیت از نحل کرم / گر کشد خار ستم تیغ چه غم
کلک جامیت ز نخلت شاخی / ریخته تازه رطب گستاخی
نسزد زین رطب شهد آمیز / کار محرور حسد جز پرهیز
آن زمان کش رود این کلک ز دست / یابد این شاخ رطب ریز شکست
چشم دارد که به جای رطبش / شهد ریزی ز شهادت به لبش
وان نفس کش ببرد عرق حیات / تیغ ان اجل الله لآت
کنی از همت رحمت املش / ختم بر خیر کتاب اجلش