جامی › ندبه حکیم چهارم| ” میراث‌دار ادب پارسی “

حکیم چهارم ز کارآگهان / بدینسان مثل زد که شاه جهان
به تری ازان رویش آهنگ بود / که میدان خشکی بر او تنگ بود
کنون کرده زانجا سفر اختیار / به سوی دو گز منزل تنگ و تار
ازان عرصه چون رخت بیرون برد / درین تنگ منزل به سر چون برد