ابوسعید ابوالخیر › رباعی شمارهٔ ۱۰۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آنرا که فنا شیوه و فقر آیینست / نه کشف یقین نه معرفت نه دینست
رفت او زمیان همین خدا ماند خدا / الفقر اذا تم هو الله اینست