جامی › شمارهٔ ۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

لب لعل تو کام اهل وفا / لعلیل الفراق فیه شفا
دردنوشان جام درد تواند / صف نشینان بارگاه صفا
کی به روی تو خوش توانم زیست / همچو موی تو فتنه ای ز قفا
یاری از کس نخواهم اندر عشق / حسبی الله وحده وکفی
به جفا داغ دیگران مپسند / چند می سوزیم به داغ جفا
گر چو یوسف زما شوی غایب / همچو یعقوب ما و یا اسفا
جرم جامی هوای خوبان ست / غفرالله ذنبه و عفی