ساقی بیا که دور فلک شد به کام ما / خورشید را فروغ ده از عکس جام ما
گلگون می درآر به میدان کنون که هست / رخش سپهر و توسن ایام رام ما
آن ترک را به یک دو قدح مست کن چنان / کز گردش زمانه کشد انتقام ما
آورد آب رفته به جو باغ حسن را / سرو بلند قامت طوبی خرام ما
طاووس وار طوطی جان جلوه می کند / از فر این همای که آمد به دام ما
گاهی می شبانه و گه باده صبوح / بنگر وظیفه سحر و ورد شام ما
جامی به وصف آن لب شیرین شکر شکست / خامش مباد طوطی شیرین کلام ما