جامی › شمارهٔ ۷۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بدا برق بطحاء و الدمع ساکب / زهی عشق مستولی و شوق غالب
خوش آن برق رخشان که از کوی جانان / درخشد چو بر آسمان نجم ثاقب
نگاری که روبند حوران جنت / غبار دیارش به مسکین ذوایب
دلم سوخت از شوق او گر چه دایم / خیال رخش هست با جان مصاحب
ایا حادی العیس بالله شمر / لقطع الفیافی و طی السباسب
ازان منزل خوش وزان ربع دلکش / کزو نیست یکدم دل خسته غایب
مکن حسبة الله ار می توانی / ازین بیش صرف زمام نجایب
سلام من الله مولی العوارف / سلام من الله معطی المواهب
علی روضة حل فیها حبیب / رفیع المعارج سنی المراتب
ملیحی که جمع است در بزم وصلش / فنون مقاصد صنوب مآرب
فصیحی که درج است در درج لعلش / رموز نوادر نکات غرایب
به اقبال درد و غمش رست جامی / ز میل مرادات و نیل مطالب