انوری › در نصیحت| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت / آن قدر عمری که یابد مردم آزاد مرد
کاستینها در غم او ترکنند از آب گرم / فی‌المثل گز بگذرد بر دامن او باد سرد