بی تو مرا خانه جز گوشه ویرانه نیست / خانه چه کار آیدم یار چو همخانه نیست
مرغ هوای تو را دانه درد است قوت / حوصله مور را قوت این دانه نیست
گر چه ز شعله کشد خنجر بیداد شمع / روی وفا تافتن عادت پروانه نیست
خرقه پشمین به بر می طلبی سیم و زر / کسوت مردان چه سود کار چو مردانه نیست
حاجی و سنگ سیاه زانکه مرا بوسه گاه / جز لب معشوق مست یا لب پیمانه نیست
عرضه رندان مکن واقعه شیخ شهر / صحبت صاحبدلان مجلس افسانه نیست
چند به دیوانگی طعنه جامی زنی / از غم تو ای پری کیست که دیوانه نیست