انوری › شمارهٔ ۱۸۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دعاگو اسبکی دارد که هر روز / ز بهر کاه تا شب می‌خروشد
غزل می‌گویم و در وی نگیرد / دو بیتی نیز کمتر می‌نیوشد
توقع دارد از اصطبل مخدوم / که اورا کولواری کاه نوشد
وگر که نیست در اصطبل مخدوم / در این همسایه شخصی می‌فروشد