روی تو آفتاب را ماند / لعل تو شهد ناب را ماند
چون گشادی دهان به خنده لبت / درج در خوشاب را ماند
نرگس تو ز خواب نیمه شده / نرگس نیم خواب را ماند
پاره پاره دلم بر آتش شوق / پاره های کباب را ماند
پیش لب تشنگان راه طلب / وعده هایت سراب را ماند
شد گلستان کتاب لطف و رخت / زان کتاب انتخاب را ماند
خط بر آن لب خوش است و گرد ذقن / رقم ناصواب را ماند
نقد عشق تو و دل ویران / گنج و کنج خراب را ماند
نظم پروین چه روشن است و بلند / شعر جامی جواب را ماند