انوری › شمارهٔ ۱۹۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بسا سخن که مرا بود وان نگفته بماند / ز من نخواست کس آنرا و آن نهفته بماند
سخن که گفته بود همچو در سفته بود / مرا رواست گر این در من نسفته بماند