جامی › شمارهٔ ۴۵۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

رخ زرد دارم ز دوری آن در / زده باغ و دردم درون دل آذر
چو من کاست گویی شب فرقت تو / مه نو که باشد بدین گونه لاغر
خطت خضر جعد کجت مشک تبت / تنت سیم لعل لبت تنگ شکر
به جنب نعیم شهید محبت / بهشت مخلد نصیب محقر
به لبها ملیحی به گفتن فصیحی / به طلعت صبیحی به گیسو معنبر