انوری › شمارهٔ ۲۱۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بیخ دو غماز برانداختند / اصل بشد فرع چه تن می‌زند
اسعد بندار به دوزخ رسید / مخلص غزال چه فن می‌زند