جامی › شمارهٔ ۵۴۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز هجران بر لب آمد جان غمناک / الا یا لیت شعری این القاک
به هر جمعیتی وصل تو جویم / لعل الله یجمعنی و ایاک
کسان را مهر دل از دیده خیزد / و قلبی کان قبل العین یهواک
نعیم خلد اگر گردد میسر / لعمری لا یطیب العیش لولاک
عنان عزم هر سویی که تابی / سوی قلب المتیم لیس ماواک
شدم خاک ره و دامن کشیدی / ز من چون شاخ گل حاشاک حاشاک
به قصد قتل جامی می کشی تیغ / کرمها می کنی الله ابقاک