جامی › شمارهٔ ۵۷۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چه گویم کز غمت چون می طپد دل / چو صید غرقه در خون می طپد دل

ز روی لطف دستی بر دلم نه / ببین کز دست تو چون می طپد دل

ز مرغی کافتد اندر دام صیاد / مرا در زلفت افزون می طپد دل

چو آن ماهی که بیرون افتد از آب / ز بزم وصل بیرون می طپد دل

گر از یک جانب آمد عشق چون است / که لیلی را چو مجنون می طپد دل

نخستین جنبش آمد جنبش عشق / حریفان را نه اکنون می طپد دل

پی تسکین جامی بوسه ای بخش / که امروزش دگرگون می طپد دل