هر چند تو شاه و ما گداییم / دامن مفشان که مبتلاییم
تا داغ غلامی تو داریم / هر جا که رویم پادشاییم
هر جا الم تو مرد دردیم / هر جا قدم تو خاک پاییم
دربسته به روی این و آنیم / بنشسته به گوشه بلاییم
گه نکته عشق می نویسیم / گه نغمه درد می سراییم
بودند نظارگی بسی لیک / آن کس که تو را شناخت ماییم
از طوق سگان مدار محروم / گر خلعت خاص را نشاییم
گر لطف کنی به آن دریغیم / ور جور کنی به آن سزاییم
بی ما گفتی که در چه کاری / کس بی تو مباد در دعاییم
جامی به جفا و جور خو گیر / دانی که نه در خور وفاییم