جامی › شمارهٔ ۶۴۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای دلم از تو غرق خون دیده اشکبار هم / بی تو ز اشک لاله گون چهره پر و کنار هم
وعده آمدن مده غصه هجر بس مرا / بر سر آن فزون مکن محنت انتظار هم
تاب نیاورد تنت گر نه پی لباس تو / رشته جان بیدلان پود کنند و تار هم
گر بود از گرانیم بار دلی سگ تو را / بار ببندم از درت بلکه ازین دیار هم
دامن ناز برزدی وز سر کو برآمدی / آفت روز من شدی فتنه روزگار هم
چند به خاک ره فتد سایه سرو سرکشت / سایه رحمتی فکن بر من خاکسار هم
باغ و بهار بلبلان جلوه سوسن است و گل / جامی دل رمیده را باغ تویی بهار هم