هر شب دم گرم از دل غمناک برآرم / وز تف جگر دود ز افلاک برآرم
تا کی ز غمت خاک به سر ریزم ازان روز / اندیشه همی کن که سر از خاک برآرم
بی روی تو با لاله و گل چون رهم از آه / بر شعله چه سان راه ز خاشاک برآرم
در گردن بخت ار بودم طوق سعادت / روزی سر از آن حلقه فتراک برآرم
آلوده به خون تیر تو حیف است ندانم / کش زین دل ناپاک چه سان پاک برآرم
صد جای بسوزد لبم از بوسه پیکان / چون تیر تو را از جگر چاک برآرم
جامی صفتم غرق غم ار یار شود بخت / رخت خود ازین موج خطرناک برآرم