انوری › شراب خواهد| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای کریمی که از نوال کفت / کان و دریا همیشه ناله کنند
روزی خلق چون مقدر شد / به کف دست تو حواله کنند
عیش خوش بر دلم حرام شدست / بامنش باز می حلاله کنند
زر نابم ده ازپی کابینش / زانچه از شیشه در پیاله کنند
شادزی تا که دایگان فلک / در کنارت هزار ساله کنند