جامی › شمارهٔ ۶۸۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

غم رخم زرد می کند چه کنم / نفسم سرد می کند چه کنم

همچو اختر شراره آه مرا / آسمان گرد می کند چه کنم

شد تنم خاک و تند باد فراق / خاک را گرد می کند چه کنم

می دهد جان دلم ز مستی عشق / می جوانمرد می کند چه کنم

می کشم دردناک ناله ز دل / دل من درد می کند چه کنم

با دلم دور چرخ هر چه ز جور / می توان کرد می کند چه کنم

یار فرد است و بنده جامی را / از جهان فرد می کند چه کنم