از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم / وز جعد تابدار تو بیتاب مانده ایم
تا دیده ایم گوشه محراب ابرویت / چون عابدان به گوشه محراب مانده ایم
هر جا کشیده ایم ز دل آه آتشین / صد داغ ازان به سینه احباب مانده ایم
بر چون دهد نهال امید این چنین که ما / از جویبار لطف تو بی آب مانده ایم
گر چشم ما ز گریه چو دریا شود رواست / زینسان که دور ازان در نایاب مانده ایم
پهلو که مانده ایم در آن کو به خار و خس / گویی به چاربالش سنجاب مانده ایم
جامی حدیث خرقه و سجاده تا به کی / ما هر چه بود رهن می ناب مانده ایم