جامی › شمارهٔ ۷۰۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زلف تو عمر ماست می گویم / این سخن عمرهاست می گویم
بهر جان و دل آن دو رخساره / گونه گونه بلاست می گویم
خط تو گفته اند مشک خطا / این حکایت خطاست می گویم
منع تا کی ز ناسزای رقیب / آنچه او را سزاست می گویم
در وفای تو راست چون الفیم / به وفایت که راست می گویم
می بری نام نیم لحظه فراق / طاقت آن که راست می گویم
با حدیث لب تو جامی را / مرغ شیرین نواست می گویم