جامی › شمارهٔ ۷۴۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای ز لعلت کامجو روح الامین / خط سبزت رحمة للعالمین
گل لطافت دارد و سرو اعتدال / تو سهی قامت هم آن داری هم این
در رهم گر گویی از سرکن قدم / پایم از شادی نیاید بر زمین
گرد سبزه کم نشیند باغبان / تا نشاندی سبزه گرد یاسمین
گر نبینم هفته ای ماه رخت / بگذرم آهم ز چرخ هفتمین
تا کمین کردی تو شیران گشته اند / آهوی چشم تو را صید کمین
ریخته در پای تو جامی ز چشم / همچو نظم خویش درهای ثمین