تو جان پاکی سر به سر نی آب و خاک ای نازنین / والله ز جان هم پاک تر روحی فداک ای نازنین
پاکان ندیده روی تو دادند جان بر بوی تو / اینک به گرد کوی تو صد جان پاک ای نازنین
رفتی به گلگشت چمن گل دید لطف آن بدن / از شوق آن بر خویشتن زد جامه چاک ای نازنین
گر شد چو لاله پیکرم غرقه به خون غم کی خورم / این بس که بر دل می برم داغت به خاک ای نازنین
دارم ز غم بیماریی بیمار غم را یاریی / گر تو کنی غم خواریی از غم چه باک ای نازنین
با آنکه شد دردم قوی خواهم فغانم نشنوی / ترسم که بهر من شوی اندیشه ناک ای نازنین
جامی که دارد با تو خو هرگز نتابد از تو رو / گر خود نهی بر فرق او تیغ هلاک ای نازنین