انوری › شمارهٔ ۲۳۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر که زی خویشتن گران آید / به بر دیگران گران نبود
وانکه گوید که من سبک‌روحم / زو گرانتر درین جهان نبود
از سبک روح راحت افزاید / وز گران جز فساد جان نبود