جامی › شمارهٔ ۸۲۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای پیر گشته بهر جوانان ز ره مرو / موی سفید در پی زلف سیه مرو
بنگر مه شباب خود اندر محاق شیب / زین بیش در نظاره روی چو مه مرو
دنبال قد فراخته طفلان بی گناه / با قامت خمیده ز بار گنه مرو
فکر حساب هر کجی و راستی بکن / پیش بتان راست قد کج کله مرو
دل پر هوس مزاحمت اهل دل مکن / بتخانه زیر خرقه سوی خانقه مرو
خواهی به صوب کعبه تحقیق ره بری / پی بر پی مقلد گم کرده ره مرو
دام حیات جز پی صید کمال نیست / صیدی نکرده جامی ازین دامگه مرو