جامی › شمارهٔ ۸۶۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سلام الله ما ناحت حمامه / لفقد الالف او جادت غمامه
علی اکناف واد فیه حلت / سعاد بالسعادة والسلامه
اگر در نامه درد دل نویسم / شود گلگون ز آب دیده نامه
وگر با خامه سوز سینه گویم / علم بیرون زند آتش ز خامه
همه عالم به طعن عشقبازی / زبان بگشاده بر من خاصه عامه
نیاید قصه دوری به پایان / ولو قلنا الی یوم القیامه
پشیمان شد ز لاف عشق جامی / ولکن لیس تجدید الندامه