جامی › شمارهٔ ۹۲۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به شهر نیکوان مسکین غریبی / که جز خون خوردنش نبود نصیبی
عجب بیماریی دارم ز عشقت / که عاجز شد ز درمان هر طبیبی
چو من عاشق بسی یابی ولیکن / نیابم چون تو در عالم حبیبی
ز کویت رخ نتابم گرچه بینم / به کف تیغ جفا هر سو رقیبی
نیفتد نوبهار خوبیت را / خوش الحان تر ز جامی عندلیبی