جامی › شمارهٔ ۹۲۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هوای نیکوان عیش است و شادی / مراد عشقبازان نامرادی
فداک یا غراب البین روحی / فان سعاد قد هویت بعادی
به وصل دوست لطفش رهنمون گشت / ولکن عاقنی کید الاعادی
به سوی ما به چشم لطف دیدی / به روی ما در رحمت گشادی
خیالک مونسی فی کل واد / و وصلک مقصدی فی کل نادی
دلم صد پاره و هر پاره صد داغ / فؤادی وا فؤادی وا فؤادی
همین فریاد دارد جامی از تو / که جان داد از غم و دادش ندادی