انوری › در هجو شخصی که به علی مهتاب مشهور بود| ” میراث‌دار ادب پارسی “

طبع مهتاب را دو خاصیت است / که ببندد بدان و بگشاید
به یکی جان چو جور بخراشد / به دگر دل چو عدل بزداید
ماهتابیست این علی مهتاب / که اخس الخواص می‌زاید
سیب انصاف را ببندد رنگ / قصب عهد را بفرساید
گل آزادگی نکرده فزون / در زکام جفا بیفزاید
مد دریای مکرمت نکند / تا به جوی ثنا برون ناید
باز در جزر می‌کند تاثیر / تا چو آب و گلشن بیالاید
این چنین ماهتاب دانی چه / گازر حادثات را شاید
تا گرش در حساب کون و فساد / کز شش و هفت جام درباید
به ذراع فجی به دست قضا / ناگهان بر فناش پیماید