کیم من بیدلی بی اعتباری / غریبی بی نصیبی خاکساری
چو برق از آه گرم آتش فروزی / چو شمع از سوز دل شب زنده داری
به دل تخم غم عشق تو کارم / ندارم غیر ازین کاری و باری
پریشان شد ز عشقت روزگارم / ببخشا بر پریشان روزگاری
ز زلفت کار من آشفته تر گشت / چه گیری بر دل از آشفته کاری
ز من گر خورده ای آمد مکن عیب / ز خردان خورده نبود عیب و عاری
شفیع آورده ام پیش تو اینک / رخ زردی و چشم اشکباری
کم از خاک رهم حیف است کز من / نشنید بر دل پاکت غباری
به آه سرد خود خوش باش جامی / کزین دی بردمد روزی بهاری