باشد از شوب ریا مشرب رندان صافی / عیب ایشان مکن ای خواجه ز بی انصافی
لاف کم زن که نه از شیوه مردان خداست / ای که از شیوه مردان خدا می لافی
تا ز اوصاف من و ما نشود صوفی صاف / اهل صفوت نکنندش به صفا وصافی
لب فروبند که جز رزق تو نازل نشود / گر به فریاد و فغان سقف فلک بشکافی
امتیاز سره و قلب جهان دشوار است / خاصه وقتی که به قلاب رسد صرافی
جامی افشا چه کنی در غزل اسرار ازل / کی بود نظم قوافی به حقایق وافی
بر تن حجله نشینان معانی تنگ است / هر شعاری که تو از شعر عبارت بافی