نی کیست همدمی شده از خویشتن تهی / چون سالکان ز سیر مقاماتش آگهی
آزرده ای که ناله جانسوز می کند / هر جا ز پای تا سرش انگشت می نهی
سوراخ ها به سینه نی بهر آن کنند / تا دمبدم ز ناله دل خود کند تهی
خفته ز بانگ می جهد از جا تو مرده ای / گر در سماع بانگ نی از جا نمی جهی
دمساز نی شدم که بنالم چو شد بلند / آهنگ ناله ام دم نی کرد کوتهی
خودرسته نی که رست ز خود زان همی زند / این راه بی خودی که تو یکدم ز خود رهی
جامی ز ناله دل افگار خود مگر / آگه نیی که ناله نی شرح می دهی