شنیده ام که ز من یاد کرده ای جایی / نداشتم من بیدل جز این تمنایی
کجا کند چو تویی یاد چون منی هیهات / همی پزم پی تسکین خویش سودایی
هزار بوسه زنم ز آرزوی پابوست / چو در ره تو نشان یابم از کف پایی
دلم ز هر دو جهان در غمت ازان یکتاست / که در زمانه نداری به حسن همتایی
هزار سرو و گل از باغ خاطرم رسته ست / ز فکر قامت و رخسار سرو بالایی
نه رنج خار و نه تشویش باغبان شب و روز / به دیده دل و جان می کنم تماشایی
مده به عشوه صورت عنان دل جامی / که هست در پس این پرده صورت آرایی