جامی › شمارهٔ ۱۰۰۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اگر وصف مه می کنم مه تویی / وگر قصد ره مقصد ره تویی
وگر قصه سرو گویم بلند / مراد دلم قصه کوته توی
مرا مدعا عشق توست و بر آن / به آن رخ دلیل موجه تویی
مگر غیر من کیست مقصود تو / که بالله تویی ثم بالله تویی
نمی خواهم این کارگاه دو رنگ / که گاهی منم رنگ آن گه تویی
به یک لعب رختم به آن عرصه کش / که هم بیدق آنجا و هم شه تویی
حدیث دهانت ز جامی مپرس / کزان سر سربسته آگه تویی