جامی › شمارهٔ ۱۰۰۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

این چنین خوب و نازنین که تویی / نبود هیچ کس چنین که تویی
گر گلستان جنتم بخشند / نروم زان گل زمین که تویی
صحبت جان و تن نیارد تاب / مونس هر دل حزین که تویی
هیچ مرغ دل از تو جان نبرد / باز ازین گونه در کمین که تویی
جامی آخر به داغ دل سوزی / با چنین آه آتشین که تویی