جامی › شمارهٔ ۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به بوستان سخن مرغ طبع من اکثر / به هفت بیت شود نغمه ساز و قافیه سنج
ز هفت پیکر گنجور گنجه هر غزلی / نمونه ای ست ز معنی نهان در او صد گنج
چو بیت بیت ز هر هفت ازان دو مصراع است / گرش به سبع مثانی لقب نهند مرنج
ز هفت عضو یکی یا دو باد کم او را / که هفت بیت مرا شش رقم زند یا پنج